آسانسورهای شرکت آسانسور عرش بام تهران

حرکت آسانسور هیدرولیکی توسط پیستونی صورت می‌گیرد که در زیر کابین قرار دارد و کابین را بالا و پایین می‌برد. عملکرد این پیستون توسط موتور الکتریکی‌ای تنظیم می‌شود که مایع هیدرولیک را به آن منتقل می‌کند. در حرکت عمودی این آسانسور به سمت پایین، هنگامی که مایع هیدرولیک توسط سوپاپ به پیستون منتقل می‌شود، سرعت حرکت نیز کم می‌شود تا این‌که در نهایت آسانسور متوقف می‌شود. اگر فشار مایع هیدرولیک از وزن کابین بیشتر باشد، حرکت به سمت بالا صورت می‌گیرد.

مکانیزم هیدرولیکی، حرکتی نرم و آرام دارد. به همین خاطر حرکت کابین به سمت بالا یا پایین و یا هنگام توقف بدون شتاب صورت می‌گیرد و بیشترین سرعتش به ۱ متر بر ثانیه می‌رسد. سیستم هیدرولیک مناسب استفاده در ساختمان‌های کم ارتفاع است. مهم‌ترین ویژگی این سیستم، قابلیت تحمل وزن بالا است. بنابراین اگر محدودیت سرعت حرکت مسئله نباشد، این سیستم برای ساختمان‌های مسکونی کمتر از ۸ طبقه، انتخاب بسیار مناسبی قلمداد می‌شود.

موتورخانه سیستم هیدرولیک در کف چاهک و در مجاورت پیستون قرار می‌گیرد. برای تامین عملکرد پیستون نیز با توجه به نوع آن که یک مرحله‌ای، دو مرحله‌ای یا سه مرحله‌ای باشد، باید به ترتیب چاهی به اندازه‌ی کل طول مسیر حرکت یا نصف آن یا یک سوم آن فراهم شود.

سیستم هیدرولیکی انواع مختلفی دارد که در ادامه آن‌ها را بررسی می‌کنیم:

سیستم هیدرولیکی مرسوم (آسانسور جکی):
در این نوع سیستم، پیستون، موتور و مخزن مایع در کف چاهک قرار می‌گیرند. عمق چاهک بستگی به نوع پیستون دارد و در بعضی موارد با استفاده از قرقره این عمق به حداقل خودش می‌رسد. در موارد دیگر برای این‌که فضای مناسب پیستون برای حرکت فراهم شود، چاه را متناسب با ارتفاع ساختمان حرف می‌کنند.

سیستم هیدرولیکی بدون چاهک:
در سیستم هیدرولیکی بدون چاهک، دو جک هیدرولیکی در دو طرف کابین تعبیه می‌شود که برخلاف سیستم هیدرولیکی جکی برای این‌که عملکرد مناسبی داشته باشد به سوپاپ و یا حفر چاه اضافه نیازی ندارد. در سیستم هیدرولیکی بدون چاهک از پیستون‌های مرحله‌ای برای ساختمان‌های تا ارتفاع ۱۵ متر و از پیستون‌های معمولی برای ساختمان‌های تا ارتفاع ۶ متر استفاده می‌شود.